Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

O snoopy που μου απέμεινε...

Καλησπέρα!!
Εδώ και δέκα μέρες περίπου, φοβόμαστε μέσα στο ίδιο μας το σπίτι!!Μπήκαν κλέφτες ενώ κοιμόμασταν το βράδυ και μας ξεσκονισαν για τα καλά. Έφτασαν μεχρι την κρεβατοκάμαρά μας (στον δευτερο όροφο) και πήραν το κινητό του άντρα μου απο το κεφαλάρι του κρεβατιού που κοιμόμασταν!!Τρέμω στην ιδέα τι μπορεί να γινόταν αν δεν ήμουν τόσο κουρασμένη, ξύπναγα και τους έβλεπα πανω από το κεφάλι μου ή αν ξυπναγε το παιδί....
Φυσικά όλο τον κάτω όροφο τον έψαξαν με την ησυχία τους και πήραν ότι τους γυαλισε.Αναμεσα σε αυτά ήταν και η φωτογραφικούλα μου....κλαψ
Πάνε όλα αυτά που ήθελα να σας δείξω...Το μόνο που απέμεινε είναι η πρόσκληση για τα γενεθλια της Ελίνας με θεμα τον γλυκούλη Snoopy. Η μικρή τρελαινεται για τον Snoopy και αγαπημενο της χρώμα είναι το γαλαζιο. Ετσι προσπαθήσαμε να τα συνδυάσουμε και τα δύο.




Μαζί με τη φωτογραφική έκλεψαν και στιγμες από τα γενεθλια του γιου μου και όχι μονο.
 Στιγμες πραγματικά πολύτιμες για εμενα....

Και κλείνοντας τα αστεια της υπόθεσης:
-Κωσταντής μολις άκουσε πως μας έκλεψαν: "Εκλεψαν και τις ζωγραφιές μου?????" Οχι μωρό μου του λέω δεν ήξεραν πόσο πολυτιμες ήταν και το παιδί ησύχασε χαχαχα
-Η τουμπα που έφαγα εγώ από τη σκαλα την πρώτη μέρα που βάλαμε τον συναγερμο,κατέβηκα τη σκαλα αμεριμνη, με επιασε το φωτοκύτταρο και εγινε χαμος μέσα στο σπίτι χαχχαχα
Ευτυχώς έπεσα μαλακά και δεν έγινε καμιά μεγαλύτερη ζημια
Την Κυριακή περιμένουμε και το καινουριο μέλος της οικογένειας!!Οχι το μωρό!! Μια χνουδωτή μπαλίτσα, προς το παρόν τουλάχιστον γιατί θα εξελιχθεί σε αρκούδα, που θα την λένε (μάλλον) Σίβα. Θα ερθει το σκυλάκι μας!!! Ο Κωσταντής ήδη έχει κλείσει ότι θα κοιμαται στο δωμάτιο του. Ανυπομονώ να δω ποιος θα έχει μεγαλύτερες αντοχές στα παιχνιδια ο Κωσταντής ή το κουτάβι??
Τι κρίμα να μην έχω φωτογραφική να σας τη δειξω....  

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Βιβλίο ευχών Minnie Mouse

Γεια σας!!!! Τι καιρός είναι αυτός????? Μύρισε άνοιξη ή μου φαίνεται????
Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για όλα αυτά τα γλυκά λογάκια και τις ευχές που μου γράψατε στην προηγούμενη μου ανάρτηση!!!! Ήδη νομίζω πως έχει αρχίσει στην κοιλιά μου να γίνεται παρτυ!!! Αυριο έχουμε ραντεβού με τον γιατρό και ανυπομονώ να δω το ζουζούνι να κανει κωλοτούμπες!!

Αυτό είναι το βιβλίο ευχών για τα γενέθλια της Δομινίκης με θέμα λατρεμενο τη Minnie Mouse!!!





Σε αυτό το βιβλιο έφτιαξα και δύο τσεπάκια με tags για τις ευχές των καλεσμενων.


Τωρα τελευταία κατι έχει γίνει στο blog μου και εξαφανίστηκε το κουτάκι που μπορώ να σχολιαζω. Πλεον μπορώ να απαντάω μονο σε καθε ενα σχόλιο χωριστά .
Μηπως ξερετε πως μπορώ να το επαναφέρω????
Φιλιά και μια κλωτσιά από την κοιλια μου !!

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

Όνειρο ζω και μην με ξυπνάτε!!!

Εδώ και πολύ καιρό θέλω να κάνω αυτή την ανάρτηση....Γράφω γράφω και μετά τα σβήνω πάλι. Ας περιμένω λίγο ακόμα ,σκέφτομαι, μπορεί κατι να στραβώσει. Ομως θέλω να κρατηθώ και η χαρά δεν με αφήνει!!!
Είμαι ξανά ΕΓΚΥΟΣΣΣΣΣ!!!!
Διανύω την 18η εβδομάδα της εγκυμοσύνης μου και πλέον μπορώ να πω ότι έχω αρχίσει να το πιστεύω!!!Στην αρχή το είχα πάρει πολύ χαλαρά εως αρνητικά θα έλεγα.Πίστευα ότι πάλι θα έχει άσχημη κατάληξη .Οτι ούτε αυτό το μωρό θα μας κανει την τιμή να γίνουμε γονείς του. Δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να το δεχτεί για να μην έχω πάλι κλάματα,  πάλι απογοητευση,πάλι μαυρίλα...Αρχικά δεν ήθελα να το ξέρει κανείς. Δεν μπορούσα να απολογούμαι πάλι σε όλους για μήνες μετά αν τύχαινε κατι . Κάποιοι άνθρωποι όταν έμαθαν για την παλίνδρομή μου, μου έδωσαν πραγματικά κουράγιο. Μου είπαν ιστορίες προσωπικές τους που μετά όχι απο μία αλλά από περισσότερες έκαναν παιδιά. Κάποιοι άλλοι όμως δεν ήξεραν που να βάλουν τελεία  και ρωτούσαν , ρωτούσαν , ρωτούσαν ....Ζητούσαν να μάθουν όλες τις λεπτομέρειες και ενώ με έβλεπαν ότι το απέφευγα επέμεναν και με πίεζαν (ειναι πολύ σύνηθες εδώ που μένω) .Έτσι ενώ πήγαινα να σηκώσω λίγο κεφάλι ,ξανά παλι κάτω ,ξανά κλάματα....Ευτυχώς είχα τον άντρα μου που με στήριζε όσο κανεις και κατάφερα να το αφήσω πίσω μου .
Οσο λοιπόν ήταν κρυφό ήμουν μια χαρά. Ώσπου στην κηδεία της γιαγιας του άντρα μου και ενώ καθόμασταν όλο το σόι μαζί ,η γειτονιά φίλοι, ο κανακάρης μου πετάει το θεϊκό
"Καντε ησυχία γιατί ενοχλείτε το μωρό στην κοιλιά της μαμας μου"
ΝΤΟΙΝΓΚ!!!!!!!!!
Προσπαθήσαμε να το μαζέψουμε αλλά δεν πείσαμε και πολύ κόσμο ...Ετσι αναγκαστήκαμε να το πουμε σε όλους . Ημουν μόλις 2 μηνών!!!!!!!!Δεν είχε περάσει ουτε καν η γκαντέμικη εβδομαδα (η 9η που παλινδρόμησε το προηγούμενο ) ούτε καν η εξέταση με τον γκαντέμη γιατρό (η αυχενική διαφάνεια και ο γιατρος που μου την έκανε, μια χαρά ανθρωπος αλλά καταλαβαίνετε πως τον έχω συνδέσει στο μυαλό μου) . Ε, από τότε αρχισα να πνίγομαι, να πετάγομαι απο εφιαλτες,να το σκέφτομαι συνέχεια αρνητικά λες και είχε πάλι συμβεί το κακό και έπρεπε να απολογούμαι ξανά. Ο καιρός πέρναγε, η αναμονή στον γιατρό βασανιστική .Πιο ομιλητικό τον άντρα μου δεν τον έχω δει ποτέ για να μπορεσει να με κανει να αποβάλλω το άγχος μου.Μωρό μου!!!

Στην αυχενική διαφάνεια κόντευα να τρελαθώ από την αγωνία μου. Ηθελα να φύγω από το συγκεκριμένο ιατρικό κέντρο. Άγχωσα ακομα και τον γιατρό πριν προλάβει να ξεκινήσει και μόλις με διαβεβαίωσε ότι όλα είναι εντάξει και έχω ένα υγιες μωρό το ματια μου δεν σταματούσαν να τρέχουν.
Κατά πάσα πιθανότητα έχω μια μπουμπού στην κοιλίτσα μου. Οχι πως με νοιάζει απλά για να την φαντάζομαι. Αν δεν μου το έλεγε ο γιατρός στην αυχενική ούτε που θα τον ρώταγα. Μου έφτανε που άκουγα πως ήταν καλά...
Τις τελευταίες μέρες , λοιπόν , έχω ανέβει σε ένα ροζ συννεφάκι ( ή γαλάζιο δεν έχω πρόβλημα )και ταξιδεύω ολοταχώς για τις 40 εβδομάδες!!!Φοβάμαι πολύ να είμαι τόσο αισιόδοξη , αλλά ΕΙΜΑΙ!!
Πλέον οι εμετοί για μενα είναι κατι ευχάριστο και δεν δυσανασχετώ (ενταξει γκρινιάζω κατι φορές...) Ειναι για να μου θυμίζουν ότι κολυμπάει ακομα. Και όταν σταματούν για μέρες και αρχίζω να αγχώνομαι και να με παιρνει από κατω,τσουπ! Ερχεται ένας και αναπτερρώνεται το ηθικό μου!! Σαν να μου λέει "εδώ είμαι μαμά"!!!
Έτσι ,το ουίσκυ έχει σλόγκαν "keep walking"  και εμείς "keep swimming"
Είμαι πολύ ευτυχισμένη και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας!!!Πολλές από εσάς δεν σας γνωρίζω ουτε καν φατσικά όμως με στηρίξατε τοοοσο πολύ όταν σας είχα ανάγκη!!
Σας ευχαριστώ!
Παμε για άλλα τώρα!!!Ευχαριστα αυτή τη φορά!!!

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2012

Τα τέταρτα γενέθλια του Κωσταντή μου!!!!

Την Τετάρτη είχαμε το πάρτυ μας !!!Ο Κωσταντής μου το περίμενε πως και πως εδώ και μέρες. Συνέχεια με ρώταγε "Σήμερα είναι το πάρτυ μου ?" και όταν τον ξύπνησα και του είπα πως έφτασε η μέρα του παρτυ νομίζω δεν με πολυπίστεψε χαχαχαχα
Η ώρα πήγε 6 και το σπίτι μας αρχισε να γεμίζει με πιτσιρίκια. Πρώτη φορά το πάρτυ μας είχε τόσο πολλά παιδάκια και ο Κωσταντής μου ήταν ενθουσιασμένος.Εγώ φυσικά τον έβλεπα και έλιωνα....Τα περάσαμε τέλεια!! Οι φίλοι του ξετρελάθηκαν με την ιδέα να έρθουν με πιτζάμες.
Αλλά ας πάρουμε με τη σειρά όσα ετοιμασα φέτος για τα γενέθλιά μας. Καταρχήν είναι τα μισά από όσα είχα σκεφτεί για εκείνη τη μέρα αλλά οι δυνάμεις μου δεν ακολουθούσαν τις σκέψεις μου . Το λόγο θα τον μαθετε στην επόμενη αναρτηση....

Καταρχήν οι προσκλήσεις που σας τις έχω δείξει και σε προηγούμενη ανάρτηση

 Η Βάγια φυσικά καλωσόριζε τον κόσμο στην είσοδο
 Τα παιδάκια αντί για καπελάκια φόραγαν σκούφους ύπνου. Ας είναι καλά η μανούλα μου και η ραπτομηχανή της που έκαναν θαύματα φέτος!!
 Τα σκουφάκια κρεμάστηκαν στην κουπαστή της σκάλας σαν μπουγάδα με μανταλάκια

Το έπιπλο εισόδου που είναι μαθημένο καθε χρόνο να φιλοξενεί τις ευχές των καλεσμένων μας
 Το βιβλίο ευχών μας φουλ στις κουκουβάγιες φέτος!!! Δεν φανταζόμουν ότι είχα τόσες πολλές κουκουβάγιες!!!


 Η διακόσμηση του μπουφέ φέτος έγινε με κορμους δέντρων και τι άλλο φυσικά... κουκουβάγιες!!!
 Εφτιαξα και αυτόν τον πίνακα για να στολίσει τον μπουφέ. Τα αστεράκια κρέμονται απο μανταλάκια


 Η τούρτα μας. Φυσικά και φέτος φτιαγμένη από τη μαμά.













 Οι τσαντούλες που μπήκαν τα δωράκια των παιδιών
Όλες οι κουκουβάγιες μας δεν είχαν μόνο όνομα αλλά και χαϊδευτικό!!

Τέλος τα δωράκια μας. Πιο handmade δεν γίνεται!!!! Μεχρι την παραμικρή τους λεπτομέρεια!!! Φτιαγμένα από τη μαμά και τη γιαγιά με πολύ πολύ αγάπη!!
Αυτά κατάφερα και έφτιαξα με πολλές αναποδιές φέτος!! Πρώτη και καλύτερη το pazzles και δυστηχώς ακολούθησαν και άλλες. Παρόλα αυτά δεν του πέρασε και το χαρήκαμε όλοι εκείνη τη μέρα. Πανω απ'όλα ο γιόκας μου !!

Μακάρι αγοράκι μου να είσαι τόσο χαρούμενος στη ζωή σου όσο εκείνη τη μέρα και σου υπόσχομαι ότι θα κανω το παν για να σου χαρίσω πολλές τέτοιες στιγμές . Σε λατρεύω!!!!!