Μια καρτούλα για βάφτιση

Καλησπέρα!!!
Σήμερα δεν έχω παράπονο .Η μπεμπούλα ήταν πολύ ήσυχη .Τόσο ήσυχη που νομιζα ότι ήταν άρρωστη.χαχαχα
Ειπα να το εκμεταλλευτώ και να φτιαξω μια καρτούλα για μια βάφτιση που εχουμε την Κυριακή. Ετσι εβγαλα και εγώ τα παιχνίδια μου,εκανα τον γνωστό χαμό στο γραφείο που τόσο μου είχε λείψει και έφτιαξα αυτή την καρτούλα που στέκεται και όρθια !! Ενθουσιάστηκα γιατί είναι η πρώτη φορά που φτιαχνω κατι ανάλογο!!!
Λοιπόν σας αρέσει???

Τα νέα μας!!!

   Καλησπέρα!!! Εύχομαι η ανάρτησή μου να σας βρίσκει σε παραλίες και σε νησάκια χαλαρά,να κανετε τις διακοπες σας. Εμείς σπιτάκι μας φέτος.Διακοπές δεν έχει. Τις βολτούλες μας όμως τις κανουμε αλλά και κάτι λίγα μπανακια. Έτσι για να μας φανεί και εμάς κάπως. Σε δυο μέρες σαραντίζουμε και είπα να σας γράψω τα νέα μας από τις πρώτες μέρες της μπεμπούλας μας.
 Ένα θα σας πω. Έχοντας δύο παιδια ενα εικοσιτετράωρο ΔΕΝ φτανει.Για πότε ξημερώνει και νυχτώνει δεν προλαβαίνω να το πάρω χαμπάρι.
   Η μικρή δεν έχει καμία σχέση με το γιο μου.Είναι γκρινιαρούλα.Δεν σου δίνει πολύ χρόνο από τη στιγμή που θα κάνει το πρώτο ουα,ακολουθεί τσιρίδα. Και όταν λέμε τσιρίδα εννοούμε σε τέτοιο βαθμό που σε αποσυντονίζει!!χαχαχα Βέβαια σε κάποιο βαθμό ευθύνονται και οι κολικοί γιατί πολλές φορές το κλάμα δεν σταματάει με τίποτα. Έτσι έχουμε πολλές αγκαλιές,πολλά χαδάκια,νανουρίσματα και μπολικα ξενύχτια.Παντως για βόλτα ψοφάει (παιδί της μαμάς του βλέπετε...).Με το που θα μπει στο αυτοκίνητο ή στο σλινγκ ξεχνάμε ότι υπάρχει. Το σλινγκ μου έχει λύσει τα χέρια.Μπορεί να κατσει με τις ώρες. Ουτε καρότσια και μολις εξασκηθούμε και στη θέση θηλασμού δεν θα παιρνουμε τίποτα κοντά.Μόνο ένα παμπερς.Την έχουμε κυκλοφορήσει μεχρι τις 1 η ώρα το βράδυ στο Ναυπλιο χωρίς να κανει κιχ. Το συστήνω ανεπιφύλακτα!!Το δικό μου είναι από το asteraki
    Πλέον μπουκίτσα δεν την λες ,μάλλον φρατζολίτσα θα έλεγα...Προσπαθούμε πολύ και με το θηλασμό αν και δυο φορές τα έχω κανει μαντάρα.Μια στο μαιευτήριο που καθεμιά έλεγε τα δικά της και μια η παιδίατρος που μου ανέτρεψε όλα όσα με είχαν συμβουλέψει τόσες μαμάδες . Δυστηχώς την άκουσα και τώρα προσπαθούμε να μπουμε σε μια σειρά παλι,πράγμα ιδιαίτερα δύσκολο ως ώρας. Το παλεύουμε πάντως.
   Ο Κωσταντής μου είναι γλύκας και πολύ φρόνιμος. Ο καημένος κανει ότι μπορεί για να μην γκρινιάζει η μπουμπού. Δεν έχει πλέον πολλά ξεσπάσματα. Της μπεμπας δεν της δίνει και πολύ σημασία και πανω απ΄ολα δεν έχει προσπαθήσει να της κάνει κακό. Βέβαια και εμείς δεν του δίνουμε το δικαιωμα γιατί μόνιμα κάποιος ασχολείται μαζί του και έτσι δεν νιώθει ριγμένος.
  Όπως καταλαβαίνετε μετά από όλα αυτά δεν μενει χρόνος να παίξω με τα παιχνίδια μου. Καθε μέρα ξυπνάω και λέω στον εαυτό μου πως μπορεί να είμαι λιιιγο τυχερή και να προλάβω να φτιαξω μια καρτούλα, κατι τέλοσπάντων. Το ξεχνάω εύκολα όμως ....Εκτός του ότι της μπέμπας δεν της αρέσει καθόλου το γραφείο. Χαμος γίνεται όσες φορές τη βάζω μέσα!!!
  Παντως όταν έρχεται εκείνη η στιγμή το βράδυ που τα βλέπω και τα δύο τα αγγελούδια να κοιμούνται λιώνω. Μπορεί να κάθόμαστε με τον άντρα μου και να τα χαζεύουμε με τις ώρες. Πραγματικά ότι πιο σημαντικό έχω κάνει στη ζωή μου και μακάρι να μας αξιωσει ο Θεός να κάνουμε και άλλο ένα παιδάκι.
 Τέλος σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές σας!!! Διαβάζω όλες τις αναρτήσεις σας (θηλάζοντας παραλληλα) .Ανυπομονώ να επανέλθω και εγώ δυναμικά και ακρως δημιουργικά!! Μην ξεχνιομαστε έχουμε βάφτιση να οργανώσουμε και θέλω τη βοήθεια όλων σας...
Πολλά φιλιά !!

Ηρθε η πιο γλυκιά μπουκιτσα της ζωής μου!!!

Αυτή την ανάρτηση προσπαθώ να την κανω εδώ και μέρες!! Αν το να κανω μια αναρτηση με τον Κωσταντή ήταν δυσκολο, τώρα με την μπέμπα κρεμασμένη μόνιμα στο στήθος μου μοιάζει ακατόρθωτο!!Σήμερα λοιπόν είπα να την ολοκληρώσω.Εχω τα γενέθλιά μου και θέλω να σας γράψω για το πιο γλυκό δωράκι που πηρα προκαταβολικά φέτος. Δεν υπόσχομαι τίποτα. θα δειξει....
Από την Τρίτη 10 του μηνα ζω τις πιο ευτυχισμενες στιγμες της ζώης μου!!! Τη μαγεία του να γίνεσαι μαμά για δεύτερη φορά. Δεν χορταινω να τη μυρίζω ,να τη φιλαω, να την χαζεύω να κοιμαται. Τρελαινομαι να με κοιτάει στα ματια.Στο δευτερο παιδί μπορείς να το απολαυσεις γιατί δεν είναι κατι πρωτόγνωρο και δεν έχεις αγχος.
Αλλά ας παρουμε τα πράγματα απο την αρχή.Την Τριτη λοιπόν που ανεβήκαμε στο νοσοκομείο ο γιατρός είπε ότι έχω όλες τις προϋποθέσεις να γεννησω μόνο που δεν θα βιάσουμε τη διαδικάσια. Μπηκα στην αίθουσα τοκετών με διαστολή 2 και χαζευα με τη μαια. Πολύ γέλιο!! Ηταν απαραδεκτο μου είπε που δεν πήγα βαμενη και μου έλεγε να στείλω τον άντρα μου να φέρει τα σύνεργα να βαφτώ.χαχαχα Παραλληλα ειχα το τηλεφωνό μου και μίλαγα με φίλες μου και τον άντρα μου. Στις 12 που ανεβηκε ο γιατρός απο τα χειρουργεία μου έπσασε τα νερά και τότε αρχισαν οι πόνοι.  Η διαστολη εφτασε στο 5 και κολλησε. Εκει ξεκίνησαν οι τεχνητοι οι οποίοι παλι δεν κατάφεραν να ανεβάσουν τη διαστολή. Μονο που εγώ είχα τρελαθεί από τον πόνο.  Αφου λοιπόν είχα εξαντληθει πολύ από όλη αυτή την κατασταση συν την αυπνία (είχα κοιμηθει την προηγούμενη στις 1 και είχα ξυπνήσει στις 5 παρα) ζήτησα επισκληρίδιο. Εκει αρχισαν όλοι να μου λενε να μην κανω αλλά εγώ ανενδοτη. Ετσι ήρθε ο καλός μου αναισθησιολογος μου την έκανε και όταν αρχισε να δρα και χαλαρωσα η διαστολή ξεκολλησε απο το 5 και εκτιναχθηκε στο 10 σε 10' . Στις εξωθήσεις επειδή δεν πόναγα και δεν ήξερα πσοο επρεπε να σπρώξω εκλεινα τα ματια και εβαζα όλη μου τη δύναμη. Με τη δευτερη λοιπόν μου λένε ανοιξε τα ματια σου και βλεπω τη μπουκίτσα μου!!!!!Το ωραιοτερο απ΄όλα όμως ήταν ότι βρήκαμε μονοκλινο δωματιο και ετσι τις πρώτες στιγμες με το μωρό μας τις ζησαμε παρέα με τον άντρα μου!! Επίσης κατάφερα και να θηλασω!!Αλλο μεγάλο αγχος αφού στον γιο μου δεν θήλασα και δεν ηξερα τι να κανω (βασικά ακόμα στο ψάξιμο είμαι...). 
 Τωρα που επιστρέψαμε στο σπίτι ο γιος μου το πήρε ψυχραιμα θα ελεγα.Τη μπέμπα δεν έχει προσπαθήσει να την πειράξει ακομα βεβαια δεν την πλησιάζει κιόλας.Το πρώτο βράδυ είχαμε ένα θεματάκι αλλά καλύτερα που εκδηλώθηκε παρά να το κράταει μεσα του. Ξυπνησε μεσα στη νυχτα κλαίγοντας και μου λέει :"Εγώ δεν έχω ψυχή? Με εχετε αφήσει μονο μου και φοβάμαι. Με τρώει και το κρύο" Φυσικά εκείνη την ημέρα κατέληξε στο κρεβάτι μας και κοιμηθήκαμε όλοι μαζί. Την επομένη εγώ και ο άντρας μου ημασταν χάλια από τις τύψεις. Τι τύψεις όμως? Τη μικρή την παίρνουμε αγκαλιά μονο για να φάει και παίζουμε όλη τη μερα με τον Κωσταντή. Με τον καιρό ελπίζω να συμφιλιωθεί με την ιδέα και να το ξεπεράσουμε.
Κατά τ άλλα η μέρα μου κυλαει γρήγορα μην έχοντας χρόνο για τίποτα αλλο εκτός από τα παιδιά μου αντε και ένα φαϊ. Το μόνο κακό είναι οτι δεν αντέχω τη μοναξιά και την κλεισούρα στο σπίτι.Η μερα είναι μεγάλη ,το καλοκαιρι και η θάλασσα είναι η αγαπημένη μου εποχή.  Λιγο και οι ορμόνες που χοροπηδάνε,δεν είμαι και στα καλύτερα μου θα έλεγα.Κατι φορές νιώθω να πνίγομαι .Το να βάλω τα κλάματα πλεον είναι πολύ εύκολο. Ακομα και με τη διαφήμιση της P&G, Μα κάθε φορά που την βλέπω. Σήμερα θα βγω με τον άντρα μου έξω μετά από 10 μερες μέσα στο σπίτι και ανυπομονώ.Από αύριο βλέπουμε πάλι!!
Ας με σταματήσει κάποιος!!! Ελπίζω να επανέλθω πιο δημιουργικά στην επόμενη αναρτηση. 
Φιλιά πολλά και καντε καμιά βουτιά και για εμένα!!

Να σας δροσίσω λίγο???

 Καλημέρα!!! Αφου επιβίωσα και μετά τη χτεσινή ζέστη δεν μιλάω καθόλου. Μεγάλη ανακάλυψη τα air condition!! Αν και δεν τα θέλω γενικά,χτες δούλευε όλη τη μερα και ήμασταν όλοι μεσα ,παιδιά εντος και εκτός κοιλιάς ,σκυλιά κλπ. Η Σιβα δεν έβγαινε με τίποτα απο το σπίτι!! Σε λίγο θα μπαινει μέσα θα βρισκει το κοντρόλ του κλιματιστικού και θα το αναβει μονη της χαχαχα
 Να σας πω τα νεα μας πρώτα!! Τη Δευτέρα είχα ραντεβού με τον γιατρό! Η μπέμπα είναι 2.840 ήδη και πολύ πολύ πολύ χαμηλά!! Αλίμονο με τόσο περπάτημα που έχω ρίξει και τόσο τρεξιμο τελευταία που δεν θα κατέβαινε!! Βιαζεται το πουλάκι μου να μας δει όσο και εμείς να την παρουμε αγκαλίτσα!!! Αν δεν συμβεί τίποτα απρόοπτο στις 10/07 ξεκινάμε τα ραντεβού στο νοσοκομείο!!!  
  Μετά, λοιπόν, το ραντεβού με το γιατρό είχαμε πάρτυ πειρατικό!!! Ο ξαδερφός του Κωσταντή είχε γενέθλια με θέμα τους πειρατές. Ετσι του έφτιαξα ένα αλμπουμ φωτογραφιών που να θυμίζει πειρατές αλλά και να μυρίζει καλοκαιρι για να βαλει τις φωτό από τις διακοπές του!!

 Και επειδή ζεσταινομουν πολύ εφτιαξα δυο καρτούλες για να με δροσίσουν!!! Η μία κοχύλι με την γοργόνα να κολυμπαει στον βυθό και η άλλη που συνόδευε το αλμπουμ φωτογραφιων καρπουζάκι δαγκωμένο!!! 

Stay tuned.... Έρχονται νεραϊδες και στρουμφάκια στο blog- ακι μου εντός ολίγων ημερών!!!

Βιβλίο ευχών γάμου

Καλησπέρα!!!Που σας πετυχαίνω?? Πειτε μου σε καμια παραλία να πλατσουρίζετε να φτιάχνετε καστρα στην άμμο.Ο μόνος τρόπος πλέον να δροσιστώ λίγο εκτός από το μπάνιο (στην μπανιέρα φυσικά ) είναι να πλύνω το μπαλκόνι!! χαχαχα Αλλά δεν με νοιάζει. Πλησιάζει ο καιρός που θα παρω τη μπουμπου στην αγκαλιά μου και πλέον μπορώ να αντέξω τα πάντα!! Επιτέλους μπηκα στον μήνα μου!!
  Αυτό είναι το βιβλίο ευχών που ετοίμασα για τα κουμπαράκια μου. Πρώτη φορά που δοκίμασα να φτιάξω Postbound album και πρώτη φορά βιβλιοδεσία με σαντούκ!! Η αλήθεια είναι ότι παιδεύτηκα αρκετά, πως πολλά εξώφυλλα κόντεψαν να κάνουν βουτιά από το παράθυρο αλλά ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ!!!  Και το άτιμο δε χορταίνω να το βλέπω!!
Οι φωτό είναι άθλιες και μου χαλάνε το αποτέλεσμα (το ακούς Πάνο??). Anyway, το εξώφυλλο είναι δεμένο με σαντούκ λευκό και το στολίζει ενα αυτοκολλητο της Prima με κρύσταλλα και πέρλες. Από κοντά είναι φανταστικό!!

 Οι εσωτερικές σελίδες είναι στολισμένες με σκιτσάκια και έχουν λεπτομεριες από στρασάκια και περλίτσες διακοσμημένες μια προς μία.

Τωρα πλέον αφού τους το έδωσα κιόλας μπορώ να παω να γεννήσω χωρίς άγχος!! Με το καλό ο γάμος και να μαι και εγώ εκεί να τους καμαρώσω!!!
Τωρα σειρά έχει το δεύτερο βιβλίο που θα κανω για τον γάμο του κουνιάδου μου και της κολλητής μου . Μεχρι τον Σεπτέμβρη προλαβαίνω ,δεν προλαβαίνω???

Οι σαγιοναρούλες μου για φέτος!!

 Καλησπέρα!!!Πως είμαι τέτοια ώρα ξύνπια απορώ...Εγώ βάζω τις κότες του γείτονα για ύπνο τελευταια. Ηθελα όμως να κανω μια αναρτησούλα πρώτα.
   Καταρχήν σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές σας και τα γλυκά σας λόγια!! Μπορεί τις περισσότερες από εσας να μην σας ξέρω προσωπικά σας νιώθω όμως τόσο δικά μου άτομα!! Και μετά σου λένε οτι το internet αποξενώνει τον κόσμο. Εγώ έχω φίλες παντού να πιω έναν καφέ!!Ποτε ήταν που με παρηγορούσατε μετα την παλλινδρομη που είχα και τώρα νιώθω ότι έχω την θετική ενέργεια όλων σας λιγο πριν κρατήσω αγκαλιά την μπεμπούλα μου!!!
Σημερα πήρα ένα email πολύ συγκινητικό από μια γιαγιά μόλις 2 μηνων που μου έστειλε ενα γούρι για την γέννηση της δικής μου μπεμπας!!! Τι άλλο θέλει το παιδάκι μου από το να το σκέφτονται και να του εύχονται απο καρδιάς τοσο πολλά κοριτσια, μαμάδες και γιαγιάδες....Τελικά ένα ευχαριστώ ίσως είναι και λίγο!!

Φέτος δεν θα μπορούσα να μην εφοδιαστώ με ένα ακομα ζευγάρι σαγιοναρες για να διακοσμήσω.Μετά τις περσινές μου νομίζω απέκτησα άλλο ένα κόλλημα!! Ανυπομονώ του χρόνου να φτιαχνω για στρουμπουλά πατουσάκια και να εχουμε μαμά και κόρη ασορτί σαγιονάρες!! Επέλεξα οι φετινές να γίνουν λίγο πιο ρομαντικές με τρεσσα από τούλι ελαστικό που μου έφτιαξε η μαμά μου (ποια άλλη). Επειδή όμως δεν ειχα το κουράγιο να τρεξω να βρω χάντρες την πλήρωσε ένα βραχιολι που είχα το οποίο το εκανα μια μια χαντρα και το έραψα πανω στην τρέσα. Οι φωτό τις αδικούν από κοντά οι χάντρες ιριδίζουν και φαντάζομαι με μαυρισμα  (γιατί φέτος δεν το βλέπω) θα είναι φανταστικές!!

Σαν να νύσταξα...Καλό βραδυ!!

Το δωράκι της γιαγιάς για τη μπουμπού μας!

Καλημέρα!!!! Ουφ τι θα γίνει με αυτή τη ζέστη???? Όλη μερα είμαι κλεισμενη μεσα στο σπίτι και περιφέρομαι μαζί με τον ανεμιστήρα μου ή σε χώρους που υπαρχει air condition!Η κατάσταση πλεον δεν παλεύεται και όλη τη μερα γκρινιαζω. Από την πολύ τη γκρίνια κουράζομαι ,νυστάζω και αποκοιμιέμαι.Τελοσπαντων... Το τικεράκι μου σήμερα έγραψε 36 μερες ακόμα αλλά ο γιατρός ειπε πως πανω από τις 12 /07 δεν με κόβει να πηγαίνω. Τι να πω μακάρι....
   Σας εχω πει ότι στην οικογένεια το έχουμε πολύ με τις κατασκευές??? Εχουμε μοιράσει αρμοδίοτητες. Εγώ ασχολούμαι κυρίως με τα χαρτιά και τα στολίδια , ο άντρας μου με οτιδήποτε έχει σχεση με πατεντες βίδες κατσαβίδια και καλλώδια και η μάνα μου με τη ραπτική!! Μιλάμε η βελόνα έχει γίνει προεκταση του χεριού της. Ετσι λοιπόν εχουμε εφοδιαστεί με υφάσματα για να ράψουμε την προικα της μπέμπας. Κορίτσι κιόλας καταλαβαίνετε....η φαντασία οργιάζει!! Η αρχή έγινε από την τσάντα αλλάξιερα. Τις τσάντες της Αναστασίας από το έξυπνες ιδέες τις χαζευα καιρό.Σε μια εξορμησή μας στα μαγαζάκια της Αθήνας πήραμε αυτό το γλύκα υφασματάκι με τα λουλουδάκια, το ταιριαξαμε με το καφέ και τα υπόλοιπα τα ανελαβε η γιαγια Βασω.
Ιδού λοιπόν το αποτέλεσμα!!
Μεγάλο ταλέντο η μαμά ετσι???

Το εσωτερικό της τσάντας είναι όλο λουλουδάτο

Κυρία κυρία να βάλω και εγώ μια πινελιά ? Τα πρώτα μου λουλουδάκια!!

Και στο πίσω μέρος έχει μια τσεπούλα!!!!

Μα δεν είναι μια γλύκα?????
Η επόμενη κατασκευή στο ατελιέ της γιαγιάς Βασως είναι το σλιγνκ μου!!! Οι κρίκοι ήδη έχουν ερθει από Αγγλία (Μα είναι δυνατόν πιο γρήγορα να ερχονται παραγγελίες από Αγγλία παρα από Ελλαδα???? Τρατζικ!!!!) και μένουν τα υφάσματα!Ας είναι καλά το asteraki slings με τις λεπτομερείς οδηγίες του και σύντομα θα φοράω και εγώ τη μπεμπούλα μου!!!