Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

Οι χειρότερες μέρες της ζωής μου...

    Την τελευταία φορά που χάθηκα ήταν λογω της εγκυμοσύνης μου.Αυτόν τον καιρό πάλι χαμένη είμαι αλλά αυτή τη φορά όχι λόγω κάποιας χαράς.
    Μεχρι την Δευτέρα  μετραγα τις ώρες και τα λεπτά για να δω το μωράκι μου. Ειχαμε ραντεβού για την αυχενική διαφάνεια και το περίμενα πως και πως γιατί θα το χόρταινα.
    Ξεκινάμε λοιπόν τον υπέρηχο και καταλαβαίνω τον γιατρό να κάνει σπασμωδικές κινησεις πάνω στην κοιλιά μου ενώ την ώρα που μιλάγαμε ήταν πολύ ήρεμος.
    Και τότε πέφτει η κεραμίδα...Τα νέα μου λεει δεν είναι καθολου ευχάριστα.... εκεινη τη στιγμή σαν να με διαπερασε υψηλή τάση...
    Δυστηχώς το μωράκι μου είχε φύγει εδώ και 15 μερες...παλλινδρομη κύηση.Βλέπετε ήμουν η μία γκαντέμα στις πέντε που χάνουν τα μωρά τους χωρίς κανενα λόγο.Την Τριτη κιόλας μου το πήραν...
   Από τοτε νιώθω τόσο άδεια...Δεν βρίσκω ουσία σε τίποτα...
    Το μόνο ενθαρρυντικό στην όλη υπόθεση είναι ότι οι γιατροι το αποδίδουν σε ένα τυχαιο γεγονός εφόσον έχω ήδη ένα παιδάκι που ήταν φυσιολογικό στο βάρος του κατά τη γέννησή του και είχα μια τελειομηνη κύηση. Ακομα μου είπαν πως δεν έφταιξα εγώ σε κάτι.Τουλάχιστον δεν θα νιώθω τύψεις ότι του έκανα εγώ κακό.Θα τρελαινόμουν...
Εν τω μεταξυ το νοσοκομείο γεματο από νεες κοπέλες που έκαναν εκτρώσεις.Τις εβλεπα και τρελαινόμουν.Εγω να κλαιω για το μωρό που έχασα και εκεινες να πηγαινουν με μια απάθεια, λες και πηγαίνουν κομμωτήριο, και να σκοτώνουν ψυχουλες που άλλες γυναίκες τις λαχταράνε και δεν τις εχουν.
  Ολοι μου λένε μην φοβάσαι είσαι νεα θα κανεις άλλα παιδιά.Οχι δεν φοβάμαι ότι δεν θα ξαναμεινω έγκυος. Αυτό που φοβάμαι είναι τη στιγμή που θα μαθω ότι είμαι εγκυος.Που κάθε μηνα θα πηγαίνω για υπέρηχο και αρχικά θα ανακουφίζομαι γιατί θα ακούω την καρδούλα του και θα το βλέπω να κινειται και μετά θα τρέμω στην ιδέα πως ίσως είναι και η τελευταία φορά που το βλέπω ζωντανο.Που θα μου σταματήσουν οι εμετοι και οι αναγούλες (ήταν η μόνη διαφορά αυτές τις 15 μέρες) και εγώ θα τρέχω στον γιατρό για υπέρηχο πανικοβλητη μήπως έχει συμβεί πάλι κατι ανάλογο.
Το μόνο σίγουρο είναι πως  δεν θα μπορεσω να ξαναχαρώ εγκυμοσύνη...
 Κλείνω τα ματια μου και στο μυαλό μου έρχεται η στιγμή του υπερήχου ,να βλέπω το μωρό μου στο μόνιτορ και ο γιατρός να μου λεει ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου καλά.Τα βράδια πετάγομαι από εφιάλτες .Βλέπω ότι μου παιρνουν το μωρό απο την αγκαλιά και τον μικρο μου...Ασυναίσθητα προστατεύω ακομα την κοιλιά μου όταν ο Κωσταντής χοροπηδάει στο κρεβατι και μετά το σκέφτομαι και τρελαινομαι...
Ξερω οτι οι επόμενοι μηνες θα ναι πολύ δύσκολοι για μενα, για το παιδι μου (αν και προσπαθώ να μην το δειχνω) ,για τον άντρα μου,για τους δικούς μου ανθρώπους...
    Ακομα είναι νωρίς.Καποια στιγμή θα το ξεπεράσω να το ξεχάσω όμως δεν πρόκειται ποτε...Καθε χρόνο στις 29 Νοεμβρη θα σκεφτομαι αυτές τις στιγμές
 
Μακάρι να ήταν ένα τυχαίο γεγονος όπως μου είπαν οι γιατροι και σύντομα να κρατάω ένα μωράκι στην αγκαλιά μου που τόσο λαχταρώ...


  


38 σχόλια:

  1. Αχ,καλή μου,τι λόγια να πω για να απαλύνουν τον πόνο σου;Ούτε καν γνωριζόμαστε κι όμως νιώθω τη στενοχώρια σου κι ας μην είμαι μητέρα. Μακάρι να βρεις τη δύναμη να το ξεπεράσεις να ηρεμήσεις και να πάνε όλα καλά στην επόμενη προσπάθειά σου να κάνεις μωράκι.
    Έψαξα το μέιλ σου για να σου έστελνα εκεί το μήνυμά μου αλλά δε βρήκα.
    Δεν θέλω απλά να σχολιάσω,, θέλω να σου δείξω ότι έστω και έτσι,έστω και λίγο, είμαι δίπλα σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πενυ μου δεν ξερω τι να σου πω ...πραγματικά λυπάμαι :-(

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πένυ μου, είναι πολύ δύσκολο αυτό που περνάς και σίγουρα δεν υπάρχουν λόγια....
    Δεν είναι εύκολο να ξεχάσεις αυτές τις στιγμές και σίγουρα θα το θυμάσαι,αλλά... υπάρχει και ένα αλλά, θα θυμάσαι ότι το μικρό αυτό πλασματάκι που ,ναι ,εσύ δεν πρόλαβες να το δείς αλλά είναι ένα Αγγελούδι που ο Θεός το ήθελε κοντά του... και ΣΙΓΟΥΡΑ θα είναι χαρούμενο που θα υπάρχει σαν Αγγελούδι!!!!
    Ευχομαι μέσα από την καρδιά μου ό,τι καλο στην ζωή σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μονο εσυ ξερεις ποσο ποναει αυτο το γεγονος,ευτυχως που εχεις ηδη ενα παιδακι που πιστευω τον απαλυνει λιγο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πένυ γειά σου. Καταλαβαίνω τη δύσκολη στιγμή που περνάς. Είναι πολύ φρέσκο και επώδυνο και τα συναισθήματα βαριά. Είμαι σίγουρη όμως ότι όταν με το καλό έρθει η νέα εγκυμοσύνη θα τη ζήσεις πάλι με χαρά και αισιοδοξία. Καλή δύναμη στη δύσκολη αυτή στιγμή σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πένυ μου δε σε γνωρίζω καν και όμως λυπήθηκα τόσο πολύ για αυτό που συνέβη..:(
    Το υποψιάστηκα από τον τίτλο του post και είπα μακάρι να κάνω λάθος...
    Ο Θεός να σου δίνει λίγη δύναμη παραπάνω,να είσαι καλά για το αγοράκι σου και τους αγαπημένους σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πένυ μου νοιώθω τον πόνο σου και τη θλίψη σου. Είναι από τις πληγές αυτές που δεν κλείνουν όμως σκέψου... έγινε αγγελούδι και είναι χαρούμενο κοντά στο Θεό, εκεί που θα ξανασυναντηθούμε όλοι κάποια στιγμή, άλλος αργά άλλος γρήγορα...Οι δοκιμασίες όσο σκληρές και αν είναι γίνονται για κάποιο σκοπό, να φανείς δυνατή και να ξαναπροσπαθήσεις όταν θα νοιώσεις έτοιμη, και αν δε νοιώσεις ποτέ δεν πειράζει. Έχεις ήδη ένα υπέροχο παιδί που σε θέλει δυνατή και χαρούμενη και θα νοιώθεις ευτυχία από αυτό. Ότι δε σε σκοτώνει σε κάνει πιο δυνατό μην το ξεχνάς, Ζήσε τη θλίψη σου έντονα, βγάλε από μέσα σου τον πόνο σου ώστε να κάνει τον γύρω της (να ολοκληρωθεί) αυτή η απαίσια περίοδος και να αρχίζεις σιγά σιγά να το "ξεπερνάς". Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι το e mail μου είναι στο blog μου. Ο Θεός να σου δίνει δύναμη, και στην οικογένειά σου, και ο καιρός θα γλυκάνει τον πόνο... Σε φιλώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πένυ μου λυπάμαι πολύ...Δυστυχώς στη ζωή μας δεν ξέρουμε τι μας περιμένει. Εύχομαι καλό κουράγιο κ δύναμη! Έχεις ένα παιδάκι που σε χρειάζεται κοντά του! Μην κάνεις λάθη που αργότερα θα μετανιώσεις! Μην του στερήσεις τη χαρά να σε βλέπει να χαμογελάς! Εύχομαι ότι καλύτερο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πενυ ειλικρινα λυπαμαι γιαυτο που σου συνεβει!!Θα σου πω οτι σε καταλαβαινω.. το επαθα 2 φορες πριν τα παιδια μου!!!ξερω το συναισθημα!!αυτο που δεν ηξερα ...και το εμαθα πολυ αργοτερα ειναι οτι οι αποβολες δεν ειναι τυχαιες!!!το σωμα αποβαλει το εμβρυο οταν αυτο δεν ειναι υγιη..ετσι τουλαχιστον διαβασα καπου!!μην σε στεναχωρει το γεγονος..εξαλου δεν το προκαλεσες εσυ!!!εγω για να καταλαβεις ειχα και το αγχος αν θα καταφερω να κανω παιδια...δεν ειχα ακομα τα παιδια μου!!Φαντασου λοιπον την ψυχολογια μου..γιαυτο σε καταλαβαινω!!Εχεις ομως ηδη παιδι δεν δεν φοβασαι οτι υπαρχει προβλημα!!!αφησε λοιπον γαι λιγο τη θλιψη... και μετα διωξτην!!!ολα θα πανε καλα..να το θυμασαι..φιλιακαι μην επιτρεψεις να σε βαλει απο κατω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. μεγάλο σοκ σε καταλαβαίνω πέρασα και εγώ κάτι ανάλογο τον ιανουάριο και ακόμα το σκεύτομαι συνέχεια, έχω και εγώ όμως μια ψύχούλα ακόμα που έχει την ανάγκη μου και κάνω ότι περνάει απο το χέρι μου για να περνάει όμορφα και να χαμογελάει και αυτό γίνεται μόνο αν ειμαι εγώ καλά to ίδιο θα πρέπει να κανεις και εσύ κούκλα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πένυ μου πόσο λυπάμαι για ότι σου συνέβη, αλλά και πόσο πολύ σε καταλαβαίνω. Μετά την Μαρία μου, μου συνέβη δυο φορές. Την πρώτη ήταν μόλις ημερών και αν ήταν άλλη στη θέση μου, ίσως να νόμιζε ότι είχε απλά καθυστέρηση. Το δεύτερο ήταν τριών μηνών κι όταν πήγαμε να κάνουμε τον υπέρηχο, κατάλαβα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πόνεσα πάρα πολύ, ειδικά όταν ήρθε η ώρα να μπω στο μαιευτήριο, αυτή τη φορά για να μου το πάρουν. Ένιωσα μετά τοοοσο άδεια… Είδα όμως ότι στην ίδια θέση με μένα, ήταν κι άλλες κοπέλες κι έτσι λιγάκι παρηγορήθηκα. Μετά απλά το κατάπια, για να μην στενοχωρήσω την Μαρία μου, τον Κώστα μου. Ακόμα κι από τους γονείς μου το είχα κρατήσει μυστικό, γιατί μεγάλοι άνθρωποι είναι, πέρασαν πολλά, δεν ήθελα να τους φορτώσω ένα δικό μου πρόβλημα. Ούτε καν ήθελα να το συζητήσω, γιατί ήξερα ότι θα βυθιζόμουν πιο πολύ. Έτσι το άφησα στον Θεό! Έκανα τον Σταυρό μου, που είχα ήδη ένα υγιές παιδάκι, και παρακαλούσα να με αξιώσει να κάνω κι άλλο. Κι έτσι έγινε! Όταν έμεινα πάλι έγκυος έκανα τον Σταυρό μου και προχώρησα, πίστευα ότι όλα θα πήγαιναν καλά, αν και δεν ήταν καθόοολου εύκολη εγκυμοσύνη. Πίστευα πολύ και η Παναγία ήταν βοηθός και προστάτης μου. Εύχομαι να βρεις την δύναμη να πας παρακάτω. Δεν αξίζει να πικραίνεσαι κι εσύ και η οικογένεια σου. Ότι θέλει ο Θεός, μην χάνεις την πίστη σου Πένυ μου. Μη σε βλέπει το παιδί δακρυσμένη. Δεν φταις σε κάτι και όλα είναι μέσα στη ζωή για να τα αντιμετωπίζουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Πενυ, λυπαμαι ειλικρινα, καποιοι απο μας εχουμε περασει κατι παρομοιο,εγω ειχα διπλη κυηση αλλα δυστυχως ο ενας μικρουλης μας αφησε,ειναι μεγαλο σοκ..ομως πρεπει να ειμαστε δυνατες για τα αλλα μας παιδακια.
    Δυναμη κοπελια δυναμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Έχουν περάσει 14 χρόνια από τότε...Ήταν 2 μόλις χρόνια αφού γέννησα το πρώτο μου κοριτσάκι και ο άντρας μου ήταν σε επαγγελματικό ταξίδι. Τη μέρα που θα πήγαινα για το πρώτο υπέρηχο πλημμύρισα στο αίμα. Πήγα στην τουαλέτα και ένιωσα πως κάτι ξεκόλησε από μέσα μου και...πάει...έφυγε! Κάθησα στο κρεβάτι ακούνητη τις επόμενες τρεις μέρες αλλά το κακό είχε ήδη γίνει! Ήταν μια άτυχη εγκυμοσύνη, έτσι χωρίς λόγο. Ένα χρόνο μετά ήρθε στη ζωή μας η δεύτερη μπουμπού μου.
    Το κενό του αισθήματος δεν θα το ξεχάσω ποτέ!!! Την απελπισία, το φόβο, την αβεβαιότητα...Πέρασα από όλα τα στάδια που περνάς και εσύ αλλά κατάφερα να φυλάξω αυτό το γεγονός μέσα στο ντουλαπάκι της ψυχής μου, τακτοποιημένο, και να προχωρήσω σε επόμενη εγκυμοσύνη.
    Μόνη σου πρέπει να βρεις τον τρόπο να το ξεπεράσεις, ίσως στην αγκαλιά του συντρόφου σου, ίσως στα ματάκια του παιδιού σου, ίσως και σε όλα μαζί! Μην απελπίζεσαι όμως!!! Άφησέ το να περάσει....Δε θα το ξεχάσεις ποτέ αλλά αφησέ το να περάσει....Είμαι ΕΔΩ για ότι χρειαστείς!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. λυπαμαι πολυ !!!!δεν ξερω αν υπαρχουν λογια που μπορουν να σε κανουν να νοιωσεις καλυτερα , απλα αυτο που μπορω να σου πω ειναι να ζησεις το πενθος σου για να μπορεσεις επειτα να συνεχισεις κ να προχωρησεις, ποτε δεν το ξεχνας αλλα το τακτοποεις στη σκεψη σου και συνεχιζεις και μηνξεχνας οτι μεσα απο τα δυσκολα πρεπει να βρισκουμε τη δυναμη να προχωρουμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Κουράγιο Πένυ, πραγματικα λυπάμαι πολυ!!! Ευχομαι ο χρόνος να σε βοηθήσει γρήγορα και όταν θα είσαι έτοιμη να έρθει το 2ο μωράκι σας!!! Μια ερώτηση μόνο, ως παθούσα, εχεις κάνει εξετάσεις για θρομβοφιλία? (την τάση του αίματος να πήζει) ρώτησε τον γιατρό σου, πάρα πολλες κοπέλες δεν το ξέρουν οτι έχουν και έρχονται αντιμέτωπες με απώλεια οχι μόνο στην αρχή της εγκυμοσύνης αλλα και στο τέλος! Αν μπορώ να σε βοηθήσω με κάποιο τρόπο είμαι στη διάθεσή σου! Φιλιά πολλά και κουράγιο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. σε καταλαβαίνω γιατί ακριβώς όπως τα περιγράφεις τα περάσαμε πριν ενάμιση χρόνο με την αδερφή μου.......μετά έμεινε πάλι έγκυος και τώρα έχουμε μια πανέμορφη ζουζούνα να μας τρελλαίνει. εύχομαι και σε σένα το ίδιο να συμβεί. Καλη δύναμη και να ξέρεις ότι πάντα μετά απο την καταιγίδα βγαίνει το ουράνιο τόξο...Νένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Πένυ λυπάμαι πραγματικά και σε νιώθω απόλυτα γιατί το έχω περάσει κι εγώ!!Ήταν το πρώτο μου παιδί και το έχασα στον έβδομο μήνα χωρίς λόγο έτσι απλά!!Ενιωθα άχρηστη όμως ο γιατρός με ανακούφισε κάπως όταν μου είπε ότι ηταν τυχαίο γεγονός και ότι εγώ ήμουν απόλυτα υγειής και θα μπορέσω να ξαναμείνω έγκυος!!έτσι μετά από αυτό απόκτησα τρεις πανέμορφους λεβέντες!!Κάνε υπομονή άσε το χρόνο να γίνει γιατρός,φύλαξε σε μιαν άκρη μεσα στην καρδιά σου αυτό το λυπηρό γεγονός και να δεις που όλα θα πάνε καλά!!Υπομονή και κουράγιο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Γεια σου Πενυ!Ειμαι η κοπελα που σου ειχα στειλει εμαιλ πριν απο κανα δυο μηνες και ζητουσα συμβουλες για το γαμο μου!ΘυμασαΙ?

    Καθε μερα σχεδον μπαινω στο μπλονγκ σου να δω τι καλο μας ετοιμασες!Και αναρωτιομουν τι ετοιμαζεις αυτη τη φορα!

    Νιωθω τον πονο σου,ομως εισαι τυχερη που ηδη εχεις ενα παιδακι και θα προσπαθησεις ξανα!

    Υπαρχουν και αλλες μανουλες εκει εξω,που ειναι μανουλες χωρις παιδια:(

    Ευχομαι καλη αναρρωση και κουραγιο!!

    Η Παναγια μας να σε προστατευει!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Πένυ λυπάμαι πάρα πολυ για αυτό που σου συνέβη. Το έχω πάθει και εγώ σε δίδυμα μετά την πρώτη μου κόρη . Δεν μπορείς να φανταστείς τη δύναμη μου έδωσε η κόρη μου μέσα απο το γέλιο της και το χαμόγελό της και προχώρησα. Κάνε το ίδιο . Υπάρχουν μανάδες που το έχουν ζήσει και το εχουν ξαναζήσει χωρίς να έχουν παιδάκια. Υπομονή . Η Παναγία να σου δίνει κουράγιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Πένυ μου τι να πω; σου στέλνω την αγάπη μου όσο αυτό είναι δυνατόν, κι ας μη σε ξέρω...
    Όσες έχουμε παιδάκια, κι ειδικά όσες λαχταρήσαμε και παλέψαμε να τα φέρουμε στη ζωή σε καταλαβαίνουμε απόλυτα. Κι εγώ πέρασα πολλά στην τρίτη μου εγκυμοσύνη και γέννα κι ακόμα βλέπω εφιάλτες,κι ας πήγαν όλα καλά στο τέλος...
    Ιδια περίπτωση με τη δικιά σου, επίσης στη δευτερη εγκυμοσύνη, είχε η νύφη μου.Μάντεψε τι έγινε μετά:εφερε στον κόσμο δίδυμα!! Όλοι νιώσαμε ότι ξανάρθε και το άλλο μωρό...
    Ευχομαι μέσα απ'την καρδιά μου να παίρνεις κουράγιο από το παιδάκι σου και να κρατάς πολύ γρήγορα ένα ακόμα μωράκι στην αγκαλιά σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. ΚΟΠΕΛΑ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ ΤΗΝ ΣΕΝΟΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΕΙΣ ΓΡΗΓΟΡΑ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ Η ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ΚΑΙ ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΡΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΙΣΑΙ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΗ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Λυπάμαι πολύ...τι λόγια να σου γράψω...εσύ ξέρεις μόνο πως νιώθεις...έχεις όμως την τύχη να έχει ήδη ένα παιδάκι,κάποιες γυναίκες δεν έχουν ούτε αυτό,σου εύχομαι σύντομα να μείνεις πάλι έγκυος και να μας γράφεις γλυκές αναρτήσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Πένυ μου λυπάμαι πάρα πολύ γι αυτό που σου συνέβη...
    Το πέρασα όχι μία αλλά δύο φορές μετά την γέννα της κόρης μου η οποία γεννήθηκε 26 εβδομάδων (λίγο ακόμα δηλαδή θα το πάθαινα και μ' αυτή και δεν θα είχα τώρα το κοριτσάκι μου). Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, και επειδή έκανε και η αδερφή μου μια παλίνδρομο κύηση, ψαχτήκαμε. Και μετά από εξετάσεις που δεν μας τις είχε καν προτείνει ο γιατρός, βρέθηκε η δυσλειτουργία. Συνήθως τα έμβρυα που αποβάλλονται από την ίδια τη φύση, έχουν προβλήματα. Δεν θα ήταν χειρότερο να βρεθεί το πρόβλημα στην αυχενική και να πρέπει μόνη σου να το ρίξεις? Το να μη βρεθεί παρά μετά τη γέννα δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι!
    Να είσαι δυνατή και να βλέπεις μπροστά γιατί ο Κωνσταντής σου σε χρειάζεται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Καλημέρα κοριτσάκι,
    ξέρω πως δεν γνωριζόμαστε αλλά θα ήθελα να σου περάσω την θετκή ενέργεια που λένε πως δίνω οι δικοί μου άνθρωποι!!!! Θα ήθελα να σε αγγίξω με το μαγικό μου ραβδάκι και να κανω να φύγουν όλες οι αναμνήσεις που σου θυμίζουν αυτές τις άσχημες στιγμές που έζησες. Θα ήθελα να σε αγγίξω με το μαγικό μου ραβδάκι και να σε πήγαινα πίσω σε εκείνη τη στιγμή που σε εξέταζε ο γιατρός και να τα άλλαζα όλα και τώρα να είχες ακόμα το μικρό σου.....αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να κάνω τίποτα από όλα αυτά. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να σε διαβεβαιώσω πως μόνο εσύ θα θυμάσαι αυτές τις στιγμές καθώς θα περνάει ο καιρός, εσύ κι άλλος κανένας......όμως με την ίδια βεβαιότητα μπορώ να σου πω πως καθώς θα περνάει ο καιρός και ειδικά όταν θα πάρεις στα χέρια σου το επόμενο πλασματάκι που θα σου αλλάξει τη ζωή, θα απαλύνει την πληγή σου και όλα θα αλλάξουν προς το καλύτερο και πάλι θα είσαστε ευτυχισμένοι!!!!

    Φιλιά, Φανή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Πενυ μου είμαι ήδη βουρκωμένη και προσεύχομαι στο Θεούλη να έχει μαζί του το αγγελουδάκι σου!!! Είμαι σίγουρη οτι θα σου στείλει ένα άλλο που θα είναι δυο φορές σαν κι αυτό!!! Καταλαβαίνω τον πόνο σου γιατί είχα κι εγώ μια παλλινδρομη κύηση πριν το πρώτο μου παιδί και ξέρω πως νιώθεις!!! Είναι δύσκολο αλλά θα δεις οτι το παιδάκι που θα έρθει θα σε κάνει χαρούμενη πολύ αλλά και το παιδάκι σου που γιορτάζει σήμερα και να το χαίρεσαι θα σου δίνει όλες τις χαρές του κόσμου!!! Αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι είμαι στη διάθεσή σου!!!

    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Συγκινήθηκα πάρα πολύ με αυτά που διάβασα,εύχομαι να είσαι καλά και όλα με τον καιρό θα περάσουν.Είναι πολύ λυπηρό αυτό που συνέβη (μόνο όποιος το έχει περάσει μπορεί να το καταλάβει) αλλά δε φταις εσύ.Ήσουν άτυχη μα τυχερή που έχεις κοντά σου τον Κωνσταντή σου,κουράγιο και υπομονή,όλα θα περάσουν.
    Για τις αμβλώσεις τι να πω ότι δεν έχεις δίκιο,έτσι ένοιωθα και εγώ που προσπαθούσα καιρόν να αποκτήσω το κοριτσάκι μου.
    Να είσαι καλά και να έχεις δύναμη να προχωρήσεις στη ζωή σου που είναι όλη μα όλη μπροστά σου.
    Να χαίρεσαι και το αγοράκι σου (μάλλον γιορτάζει σήμερα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κοριτσάκια μου σας ευχαριστώ πολύ όλες για τη συμπαράσταση που μου δείχνετε!!Εχω τοοοοσες πολλές φιλενάδες τελικά!!!! Τώρα στην αρχή έιναι δύσκολο αλλά έχω τόσο μεγάλη στηριξη ειδικά απο τον άντρα μου που μέρα με την ημέρα είμαι καλύτερα.Δυστηχώς ακομα οι νύχτες μου δεν είναι καθόλου καλές αλλά που θα πάει θα ηρεμήσουν και εκεινες.
    Σας ευχαριστώ πολύ και για τις ευχές σας σχετικά με την γιορτή του γιου μου!!Δυστηχως φέτος δεν κάνουμε γιορτή γιατί δεν έιμαι καλά και εχω απίστευτες τύψεις και γι αυτό.Του χρονου θα του την κάνω διπλη.
    Και πάλι σας ευχαριστώ πολύ για όλα!!!
    Τα φιλια μου και μια μεγααααλη αγκαλια να χωρέσετε όλες μεσα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Πένυ μου...λυπάμαι παααρα πολυ!!
    δεν εχω λογια να σου πω...μονο κουραγιο και δυναμη απο τον Θεο!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. ΠΕΝΝΥ ΜΟΥ...ΚΑΛΗΜΕΡΑ!ΒΙΩΣΑ ΜΙΑ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗ ΚΥΗΣΗ ΚΑΙ ΓΩ...ΠΩΩΩΩ ΠΩ ..ΠΕΡΙΝΕΝΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΙΓΕΣ ΑΛΛΑ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΕΣ ..ΕΙΝΑΙ ΑΣΧΗΜΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΖΩΗΣ...ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΕΓΙΝΕ ΑΥΤΟ ΠΡΙΝ ΚΑΝΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙ...ΑΡΑ ΗΤΑΝ ΔΥΔΚΟΛΟΤΕΡΟ....ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΑΒΑΝΤΑΖ...ΤΟ ΖΟΥΖΟΥΝΙ ΣΟΥ...ΟΤΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΕΜΑΘΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΞΑΝΑ ΕΓΚΥΟΣ ,ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΥΠΕΡΗΧΟ ΗΜΟΥΝ ΣΦΙΓΜΕΝΗ....ΣΤΟ 2 ΠΑΙΔΙ ΑΛΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ...ΤΙ ΣΟΥ ΚΑΝΕΙ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ!ΓΙΑΥΤΟ...ΜΗΝ ''ΜΑΣΑΣ''...ΞΟΙΤΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΟΛΗ Η ΖΩΗ..ΕΡΧΕΤΑΙ ΔΡΥΜΙΤΕΡΗ!
    ΜΕ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ!
    ΜΑΡΙΑ
    ΦΙΛΙΑ Χ 2 ...ΟΜΩΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Πενυ λυπαμαι πολυ για την απωλεια σου...
    Εχω περασει τα ιδια στην πρωτη μου εγκυμοσυνη. Στην επομενη, μολις εμαθα οτι ειμαι εγκυος φοβηηκα οτι θα παθω το ιδιο ομως βαθια μεσα μου κατι μου ελεγε οτι ολα θα πανε καλα. Εχεις ενα υπεροχο παιδι και θα ερθει ενα νεο μωρο συντομα στην ζωη σου. κοιτα τον μικρο σου και παρε δυναμη. Αν χρειαστεις οτιδηποτε μπορεις να μου στειλεις μαιλ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Ήρθα να σου ευχηθώ για τον Κωνσταντή σου και ... έπαθα σοκ... Δεν ξέρω τι να σου πω κοριτσάκι μου... Εύχομαι ο Θεός να σε έχει καλά και να σου δίνει δύναμη...
    Σε φιλώ γλυκά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. εγω μεσα απο την καρδια μου θα σου πω...να μην το βαλεις κατω..εισαι ενας υγειης ανθρωπος και η φυση ξερει ποτε πρεπει να τελειοποιησει...θελει δυναμη και θα προχωρησεις!
    βρηκα τυχαια το μπλογκ σου...τυχαινει να ειμαι μια μανουλα που εχασα στις 26-4-2011 το πρωτο μου μωρο! ΟΧΙ απο παλινδρομη ομως....
    η περιπτωση μου ,χαρακτηριζεται 1 στις 5000...
    γιατι εχασα το τελειομηνο μωρο μου απο δεσιμο ομφαλιου λωρου και κομπο,στην 39η εβδομαδα κυησης......λιγο πριν τον παρω αγκαλια....
    οποτε ναι,στη ζωη υπαρχουν και χειροτερα...οπως και για μενα το χειροτερο θα ηταν να τον παρω αγκαλια και μετα να τον χασω....οπως ετσι επαθαν αλλες μανουλες....
    σημασια εχει οτι οταν απο μεσα σου φευγει μια ψυχουλα...φευγει και ενα κομματι του εαυτου σου....απλα ο πονος αλλωτε ειναι πιο σκληρος,πιο ωμος...οπως στην δικη μου περιπτωση....και τωρα σου γραφω χωρις καν να σε γνωριζω για να σου πω ενα. οτι ο θεος ξερει γιατι.
    ..και η δυναμη που εχω πηγαζει απο την αγαπη που ειχα να δωσω στο μικρο μου αγγελουδι.
    να εισαι δυνατη.και να κοιτας μπροστα.να εισαι αισιοδοξη.και να σκεφτεσαι οτι οτι δεν προλαβε να τελειοποιηθει μεσα σου,θα στο φερει ο θεος.εγω ετσι κανω...ελπιζω.κραταω το χερι του αντρα μου και προχοραω...ΟΣΟ μα ΟΣΟ και αν ποναω.ο μικρουλης μου ειναι μεσα μου στην καρδια και το μυαλο μου.για παντα....φιλικα ,κλειω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Πένυ μου,
    Δεν σε γνωρίζω, το γράμμα σου όμως με άγγιξε τρομερά!!. Θέλω να σου πω να μην το βάλεις κάτω, να είσαι καλά, πάνω από όλα υγιής, και να θυμάσαι ότι έχεις το παιδάκι σου να σου απαλύνει τον πόνο με το χαμόγελό του και τα νάζια του. Εχω βρεθεί και εγώ στην θέση σου, όπως και άλλες μαμάδες βέβαια. Εχασα τα δύο πρώτα παιδάκια μου πολύ νωρίς, μολις 3 μηνών ημουν και στα δύο, από παλλίδρομες κυήσεις. Οπως καταλαβαίνεις ο πόνος είναι αβάσταχτος γιατί δεν είχα τουλάχιστον ένα παιδάκι ήδη να μου γλυκαίνει λίγο τον πόνο, τις τύψεις, την μοναξιά που ενιωθα. Δεν το έβαλα κάτω!! Εμεινα και τρίτη φορά εγκυος σε δίδυμα (δυστυχώς έχασα το ένα στον 5ο μήνα) και γέννησα το άλλο πρόωρα μόλις είχα μπει στον 7ο μήνα. Οπως καταλαβαίνεις δεν έχω χαρεί ούτε μια στιγμή καθόλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης, δεν πήρα το κοριτσάκι μου αγκαλιά όπως τόσες μαμάδες μόλις γεννήθηκε!! Το αγκάλιασα μετά από 3μήνες που βγήκε από την θερμοκοιτίδα. Ομως τώρα που την βλέπω 1 έτους, να μου φωνάζει μαμάκια και να κάνει τα πρώτα της βήματα, όλα τα άλλα δεν υπάρχουν. Τα έχω κλείσει σε ένα πίσω μικρό "κουτάκι" στο μυαλό μου, και θυμάμαι πάντα ότι μπορεί κάποιοι άνθρωποι να περνάνε δύσκολα μέχρι να αποκτήσουν το όνειρό τους, όμως όλα γίνονται για κάποιο λόγο. Για να ΕΚΤΙΜΑΜΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ!! Σε φιλώ και είμαι δίπλα σου με την σκέψη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Πενυ μου..... Σε καταλαβαινω απολυτα.... Ειχα ακριβως την ιδια περιπτωση με σενα με τη μονη διαφορα οτι μετα απο την "αποβολη" ειχα κι αλλα σπανια που μου συνεβησαν... Ειναι δυσκολο το ξερω αλλα μη το βαζεις κατω...Οπως ειπες εχεις αλλο ενα παιδακι κι αυτο σου δινει κουραγιο και μια σιγουρια οτι δεν εφταιγες εσυ για ολο αυτο...Εγω το επαθα στην πρωτη μου εγκυμοσυνη σε ηλικια μολις 19 ετων... Οταν ξαναεμεινα λοιπον εγκυος για 9 ολοκληρους μηνες καθε μερα περιμενα να δω αιμα... Ηταν πολυ ψυχοφθορο.... Ευτυχως ολως ολα πηγαν καλα και αυτη τη στιγμη ειμαι μια ευτυχισμενη μανουλα δυο υπεροχων κοριτσιων!!!!
    Μη το σκεφτεσαι οσο μπορεις λοιπον....Το μονο που θα καταφερεις θα ειναι να μη μπορεσεις να χαρεις την εγκυμοσυνη σου, που για μενα ειναι η ωραιοτερη περιοδος στη ζωη μιας γυναικας!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Πενυ μου,γεια σου και παλι!!Ειμαι η κοπελα που σου ειχα ζητησει συμβουλες για το γαμο μου!Με λενε Χριστινα αν θυμασαι!!

    Σε παρακαλω καρδουλα μου,μην το βαζεις κατω!Υπαρχουν πολλες μανουλες εκει εξω που εχουν περασει και χειροτερα!

    Σκεψου πως ηταν να γινει και εγινε!Ο Θεος για καποιο λογο το ηθελε κοντα Του...μην κατηγορεις τον ευατο σου!!

    Ξαναρχισε να κανεις πραγματα που σου αρεσουν...ετσι θα ξεφυγεις πραγματικα!

    Ξερεις ποσο τυχερη εισαι που εχεις τον γιο σου???????Ξερεις ποσες "μανουλες",ειναι μανουλες στην ψυχη γιατι στην πραξη τους λειπει ενα μωρο??????????

    Περιμενω με ανυπομονησια και χαρα,να δω τι αλλο καλο μας ετοιμασες!!!!!!

    Βρε , Υγεια να υπαρχει και ολα γινονται!!!!!

    Σου μιλαει καποια....που προσπαθει με τον αντρα της να κανει εναν γαμο....και συνεχως αυτος ο γαμος αναβαλεται για λογους υγειας!!!!


    Ελα.....ψηλα το κεφαλι!!!Προχωρα!!!!!!!!

    Αντε μανουλα.....αντε και θα σε κανω και κουμπαρα μου!!!!!!!!!!!!

    Ή θα με παντρεψεις....ή θα σου βαφτισω το 2ο νινι σου!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Φιλιαααααααααα!!!!
    Χριστινα απο Καλαματα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Πένυ μου λυπάμαι πάρα πολύ γι΄αυτό που πέρασες!!!!!!!!!! Δεν έχω βρεθεί στη θέση σου αλλά με άγγιξαν πολύ τα λόγια σου γιατί και εγώ μανούλα είμαι και σε αισθάνομαι ως ένα βαθμό. Προχώρα μπροστά για το αγοράκι σου, έτσι και αλλιώς δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο.........
    Και μην ανησυχείς, ο Θεός σου επιφυλάσει μεγαλύτερες χαρές!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Σήμερα διάβασα την ανάρτηση σου και πραγματικα λυπηθηκα πολύ, βλεπεις γεννησα πριν 1 μηνα και καταλαβαινω απολυτα αυτο που περασες. Ειμαι σιγουρη πως ήταν ενα τυχαιο γεγονος. Εισαι πολυ τυχερη που εχεις ηδη ενα παιδακι και ευχομαι συντομα να αποκτησεις ακομα ενα μωρακι γερο και υγιες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Λυπάμαι πολύ για αυτά που σου συνέβησαν... το είδα σήμερα και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ για αυτά που πέρασες, κοριτσάκι μου.
    Μου έτυχε και έμενα... δυστυχώς από τα χειρότερα που μπορεί να τύχουν στη ζωή... τι να πω... δεν έχω λόγια...
    συγνώμη που δεν το είδα τότε να σου συμπαρασταθώ με ένα μήνυμα τουλάχιστον...
    Φιλάκια στον γιόκα σου και σύντομα να του χαρίσετε ένα αδελφάκι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή